лаўро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лаўро́вы лаўро́вая лаўро́вае лаўро́выя
Р. лаўро́вага лаўро́вай
лаўро́вае		 лаўро́вага лаўро́вых
Д. лаўро́ваму лаўро́вай лаўро́ваму лаўро́вым
В. лаўро́вы (неадуш.)
лаўро́вага (адуш.)		 лаўро́вую лаўро́вае лаўро́выя (неадуш.)
лаўро́вых (адуш.)
Т. лаўро́вым лаўро́вай
лаўро́ваю		 лаўро́вым лаўро́вымі
М. лаўро́вым лаўро́вай лаўро́вым лаўро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лаўро́вы ла́вро́вый;

○ л. ліст — лавро́вый лист;

◊ л. вяно́к — ла́вровый вено́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лаўро́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да лаўру, уласцівы яму. Лаўровы куст. Лаўровы пах. // Які здабываецца з лаўру. Лаўровы алей.

2. у знач. наз. лаўро́выя, ‑ых. Сямейства паўднёвых вечназялёных раслін, да якога адносяцца лаўр, камфорнае дрэва і інш.

•••

Лаўровы ліст гл. ліст ​1.

Лаўровы вянок гл. вянок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лаўро́вы бат. Lórbeer-;

лаўро́вае дрэ́ва Lórbeerbaum m -(e)s, -bäume;

лаўро́вы ліст Lórbeerblatt n -(e)s, -blätter;

лаўро́вы вяно́к Lórbeerkranz m -es, -kränze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лаўр, -а і -у, мн. -ы, -аў, м.

1. -а. Паўднёвае вечназялёнае дрэва, пахучае лісце якога ўжыв. як прыправа.

2. -у. Драўніна гэтай расліны.

3. мн. Вянок з лісця гэтага дрэва як сімвал перамогі, узнагароды.

◊

Пажынаць лаўры — атрымліваць прызнанне сваіх дасягненняў.

Спачыць на лаўрах — задаволіцца дасягнутым.

Чужыя лаўры не даюць спакою — аб зайздрасці да чыйго-н. поспеху.

|| прым. лаўро́вы, -ая, -ае.

Л. пах.

Сямейства лаўровых (наз.). Л. вянок.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Лаўровы ліст 6/277

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

лавро́вый лаўро́вы;

лавро́вый лист лаўро́вы ліст.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спе́цыі, -цый, адз. спе́цыя, -і, ж.

Вострыя пахучыя прыправы (гарчыца, перац, лаўровы ліст і інш.).

Мяса са спецыямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bay leaf [ˈbeɪli:f] n. лаўро́вы ліст (прыправа)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЗБІ́ЦЕНЬ,

гарачае пітво на Беларусі ў 18—19 ст. У кіпень з мёдам, цукрам ці патакай дабаўлялі спецыі (перац, гваздзіку, карыцу, мускатны арэх, лаўровы ліст і інш.), часам піва ці спірт. У нар. медыцыне — сродак прадухілення цынгі.

т. 7, с. 28

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)