назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ла́зара |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ла́зара |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Ла́зары | ||
| Ла́зара | Ла́зараў | |
| Ла́зару | Ла́зарам | |
| Ла́зара | Ла́зараў | |
| Ла́зарам | Ла́зарамі | |
| Ла́зару | Ла́зарах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
У выразе: лазара пець
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Шайкоўскі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
заве́дзены, ‑ая, ‑ае.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цурба́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДУБІНО́ЎСКІ (
малдаўскі скульптар.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗА́МЕНГОФ ((Zamenhof) Людвік
польскі ўрач-акуліст, стваральнік эсперанта. Вучыўся ў Варшаве, Маскве і Вене. У 1893—97 жыў у
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)