кі́рха, -і, ДМ -рсе, мн. -і, кірх і -аў, ж.

Лютэранская царква.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кі́рха

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кі́рха кі́рхі
Р. кі́рхі кі́рх
кі́рхаў
Д. кі́рсе кі́рхам
В. кі́рху кі́рхі
Т. кі́рхай
кі́рхаю		 кі́рхамі
М. кі́рсе кі́рхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кі́рха ж., церк. ки́рка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кі́рха, ‑і, ДМ ‑рсе, ж.

Лютэранскі храм.

[Ад ням. Kirche — царква.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Кірха (арх.) 8/514

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

кі́рха

т. 8, с. 283

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кі́рха ж. evangélische [-v-] [lutheránische] Kírche

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кі́рха

(ням. Kirche = царква)

лютэранскі храм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Полацкая кірха

т. 12, с. 459

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МІ́НСКАЯ КІ́РХА.

Існавала ў 19 — пач. 20 ст. ў Мінску. Пабудавана ў 1846 з цэглы ў стылі класіцызму на б. Захар’еўскай вул. (цяпер праспект Скарыны). Прамавугольны ў плане асн. аб’ём з паўкруглай алтарнай апсідай і прытворам, завершаным вежай-званіцай у выглядзе ратонды з 8 калонамі тасканскага ордэра і паўсферычным купалам. Сцены будынка рытмічна расчлянёны атыкамі. З ПнУ да кірхі прыбудаваны 2-павярховы будынак, дзе жыў пастар. Сіметрычны па кампазіцыі гал. фасад завершаны ступеньчатым атыкам. У 1930-я г. перабудавана пад дзіцячы кінатэатр. Разбурана ў 1940-я г.

У.М.Дзянісаў.

Мінская кірха.

т. 10, с. 426

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)