кілі́мшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кілі́мшчыца кілі́мшчыцы
Р. кілі́мшчыцы кілі́мшчыц
Д. кілі́мшчыцы кілі́мшчыцам
В. кілі́мшчыцу кілі́мшчыц
Т. кілі́мшчыцай
кілі́мшчыцаю		 кілі́мшчыцамі
М. кілі́мшчыцы кілі́мшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кілі́мшчыца ж., обл. ковро́вщица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кілі́мшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да кілімшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кілі́мшчыца ж. Téppichwirkerin f -, -nen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ковро́вщица дыва́ншчыца, -цы ж., кілі́мшчыца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Téppichwirkerin f -, -nen дыва́ншчыца, кілі́мшчыца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)