кілімо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кілімо́к |
кілімкі |
| Р. |
кілімка |
кілімкоў |
| Д. |
кілімку |
кілімкам |
| В. |
кілімо́к |
кілімкі |
| Т. |
кілімком |
кілімкамі |
| М. |
кілімку |
кілімках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ко́врик уменьш., разг. дывано́к, -нка́ м., кілімо́к, -мка́ м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
dywanik
м. дыванок, кілімок, каберац
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)