назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кізі́льніку | |
| кізі́льніку | |
| кізі́льнікам | |
| кізі́льніку |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кізі́льніку | |
| кізі́льніку | |
| кізі́льнікам | |
| кізі́льніку |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Кустовая расліна сямейства ружакветных з белымі або ружовымі кветкамі і дробнымі мучністымі ядомымі пладамі чырвонага або чорнага колеру.
2. Кусты, зараснікі кізілу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
род кветкавых раслін
Лістападныя і вечназялёныя кусты
І.М.Гарановіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кизи́льник
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
НІКІ́ЦКІ БАТАНІ́ЧНЫ САД.
На
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РУ́ЖАВЫЯ,
сямейства двухдольных раслін. Больш за 120 родаў, каля 3,5
Лістападныя і вечназялёныя дрэвы, кусты, травы. Лісце чаргаванае, радзей супраціўнае, простае ці складанае. Кветкі правільныя, пераважна двухполыя ў гронкавых, мяцёлчатых або шчытковых суквеццях. Плады рознага тыпу — сухія або сакаўныя, шматлістоўкі, каробачкі, арэшкі, касцянкі, яблыкі.
Літ.:
Вульф Е.В. Малеева О.Ф. Мировые ресурсы полезных растений.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)