курсі́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. курсі́ўны курсі́ўная курсі́ўнае курсі́ўныя
Р. курсі́ўнага курсі́ўнай
курсі́ўнае		 курсі́ўнага курсі́ўных
Д. курсі́ўнаму курсі́ўнай курсі́ўнаму курсі́ўным
В. курсі́ўны (неадуш.)
курсі́ўнага (адуш.)		 курсі́ўную курсі́ўнае курсі́ўныя (неадуш.)
курсі́ўных (адуш.)
Т. курсі́ўным курсі́ўнай
курсі́ўнаю		 курсі́ўным курсі́ўнымі
М. курсі́ўным курсі́ўнай курсі́ўным курсі́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

курсі́ўны тип. курси́вный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

курсі́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да курсіву. Курсіўны набор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

курсі́ўны kursív

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

курсі́ў, -сіву, м.

Друкарскі нахілены ўправа шрыфт, падобны да рукапіснага почырку.

Выдзеліць цытату курсівам.

|| прым. курсі́ўны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

курси́вный курсі́ўны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАРНІТУ́РА шрыфту,

камплект друкарскіх шрыфтоў аднаго рысунка. У пэўнай гарнітуры шрыфты адрозніваюцца абрысам (прамы, курсіўны і інш.), рознымі памерамі — кеглем (тэкставыя ад 6-га — нанпарэль да 12-га — цыцэра, тытульныя і загаловачныя ад 14 да 48-га), насычанасцю (светлая, паўтлустая і інш.). Камплектнасць гарнітуры залежыць ад тыпу наборных працэсаў. Звычайна друкарні маюць некалькі дзесяткаў гарнітур — тэкставых, тытульных, акцыдэнтных (дэкаратыўных), афішна-плакатных. Ёсць гарнітура літаратурная, новая газетная, школьная, часопісная сечаная, акадэмічная, кудрашоўская энцыклапедычная, звычайная новая і інш. Гэты тэкст набраны гарнітурай таймс.

т. 5, с. 67

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

italic

[ɪˈtælɪk]

1.

adj.

курсі́ўны

2.

n.

курсі́ў -ву m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cursive

[kɜ:rsɪv]

1.

adj.

скорапі́сны, курсіўны, піса́ны курсі́вам

2.

n.

курсі́ў -ву m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kursív

1. a курсі́ўны (пра шрыфт)

2. adv курсі́вам;

~ gedrúckt надрукава́на курсі́вам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)