куле́ ш у́ , м.
Рэдкая мучная або крупяная каша з салам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
куле́ ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
адз.
Н. куле́ ш
Р. куляшу́
Д. куляшу́
В. куле́ ш
Т. куляшо́ м
М. куляшы́
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
nazounik2008 ,
piskunou2012 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
куле́ ш у́ м. куле́ ш , разг. а́ та ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
куле́ ш кул. куле́ ш , -ляшу́ м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
куле́ ш ‑ляшу, м.
Рэдкая мучная каша з салам. Хутка каля бойкага, вясёлага агню ў пузатым чорным чыгуну булькатаў кулеш . Новікаў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
КУЛЕ́ Ш
у беларусаў 1) страва з мяснога булёну, падкалочанага мукой. Калі не было мяса, К. заскварвалі салам.
2) Густы, звычайна малочны суп з прасяных, радзей з ячных круп.
3) Тое, што крупнік .
т. 8, с. 573
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КУЛЕ́ Ш н. 25.8.1937, в. Кажан-Гарадок Лунінецкага р-на Брэсцкай вобл. ),
бел. вучоны ў галіне земляробства і глебазнаўства. Д-р с.-г. н (1991). Скончыў БСГА (1961). З 1965 у Бел. НДІ меліярацыі і лугаводства. Навук. працы па павышэнні ўрадлівасці цяжкіх дзярнова-падзолістых глеб на аснове біятэхналогій, выкарыстанні розных матэрыялаў — структураўтваральнікаў глебы.
Тв. :
Повышение продуктивности тяжелых почв. Мн. , 1984;
Агротехника сельскохозяйственных культур на мелиорированных землях. 2 изд. Мн. , 1985 (разам з М.Я.Коржычам, І.Э.Лявутам).
т. 8, с. 573
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
куле́ ш м. кул. é sch m é hlbrei mit Speck
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Куле́ ш ТСБМ , Нас. , Шат. , Сл. паўн.-зах. , Нік. Очерки , Шн. , Серб. , Бяльк. , Федар. Рук. , Мат. АС , Малч. , Мядзв. , Вешт. , Грыг. , Гарэц. , ТС , Касп. ). Укр. куліш , рус. кулеш балг. куляша ’від кашы’, серб.-харв. ку̀леш ’мамалыга’, польск. kulesz ’каша з кукурузнай мукі’, славац. kuľaša ’тс’. Мадэль словаўтварэння даволі празрыстая: *kulexъ > kulešь , як lem‑exъ > lemešь (SP , 1, 72, 77). Да kuliti , kuljati (гл. куляць 1 кулага (гл.). Іншая версія: да венг. köles ’проса’ (Якабсон, Slavic Word , 2, 1955, 612), параўн. Трубачоў, Slavia , 29, 1960, 9.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)