Кукалі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кукалі́
Р. Кукалё́ў
Д. Кукаля́м
В. Кукалі́
Т. Кукаля́мі
М. Кукаля́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ку́каць

‘квакаць, кукаваць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ку́каю ку́каем
2-я ас. ку́каеш ку́каеце
3-я ас. ку́кае ку́каюць
Прошлы час
м. ку́каў ку́калі
ж. ку́кала
н. ку́кала
Загадны лад
2-я ас. ку́кай ку́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ку́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)