Кузьма́

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Кузьма́ Ку́зьмы
Р. Кузьмы́ Ку́зьмаў
Д. Кузьму́ Ку́зьмам
В. Кузьму́ Ку́зьмаў
Т. Кузьмо́й Ку́зьмамі
М. Кузьме́ Ку́зьмах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кузьма (хрысц. святы) 11/530

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Кузьма, гл. Бокій Г. І.

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чорны Кузьма

т. 17, с. 278

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сінілаў Кузьма Раманавіч

т. 14, с. 400

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Хромчанка Кузьма Рыгоравіч

т. 17, с. 61

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Цярэшчанка Кузьма Юр’евіч

т. 17, с. 197

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Чайнікаў Кузьма Паўлавіч

т. 17, с. 207

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Пятроў-Водкін Кузьма Сяргеевіч

т. 13, с. 170

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

падпамо́сце, ‑я, н.

Абл. Памяшканне, прастора пад падлогай. Кузьма дастаў міску, выцягнуў з падпамосця глечык з кіслым малаком. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)