крыві́цкі гл. крывічы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крыві́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. крыві́цкі крыві́цкая крыві́цкае крыві́цкія
Р. крыві́цкага крыві́цкай
крыві́цкае
крыві́цкага крыві́цкіх
Д. крыві́цкаму крыві́цкай крыві́цкаму крыві́цкім
В. крыві́цкі (неадуш.)
крыві́цкага (адуш.)
крыві́цкую крыві́цкае крыві́цкія (неадуш.)
крыві́цкіх (адуш.)
Т. крыві́цкім крыві́цкай
крыві́цкаю
крыві́цкім крыві́цкімі
М. крыві́цкім крыві́цкай крыві́цкім крыві́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крыві́цкі криви́чский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крыві́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да крывічоў. Крывіцкія курганы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КРЫВІ́ЦКІ (Аляксандр Антонавіч) (н. 15.8.1927, в. Залессе Мсціслаўскага р-на Магілёўскай вобл.),

бел. мовазнавец. Канд. філал. н. (1959). Скончыў Магілёўскі пед. ін-т (1951). З 1952 у Ін-це мовазнаўства імя Я.Коласа Нац. АН Беларусі. Навуковыя даследаванні ў галіне дыялекталогіі, лінгвагеаграфіі, лексікаграфіі. Аўтар працы «Наша родная мова» (3-е выд., 1973). Сааўтар «Хрэстаматыі па беларускай дыялекталогіі» (1962), «Дыялекталагічнага атласа беларускай мовы» (ч. 1—2, 1963), «Лінгвістычнай геаграфіі і групоўкі беларускіх гаворак» (1968, кн. карт 1969), «Нарысаў па беларускай дыялекталогіі» (1964), «Тураўскага слоўніка» (т. 1—5, 1982—87), «Лексічнага атласа беларускіх народных гаворак» (т. 1—5, 1993—98), «Лексічных ландшафтаў Беларусі» (1995), вучэбных дапаможнікаў, у т. л. «Фанетыка беларускай мовы» (1984), «Беларуская мова для тых, хто гаворыць па-руску» (3-е выд., 1990), «Падручнік беларускай мовы: Для самаадукацыі» (1994). Дзярж. прэмія СССР 1971 за ўдзел ў комплексе работ па бел. лінгвагеаграфіі.

Тв.:

Беларускае мовазнаўства ў Акадэміі навук БССР. Мн., 1979 (з А.І.Жураўскім).

І.К.Германовіч.

т. 8, с. 496

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

крывічы́, -о́ў, адз. крывіч, -а́, м.

Усходнеславянскае племянное аб’яднанне ў 6—10 стст., якое займала тэрыторыю ў вярхоўях Заходняй Дзвіны, Дняпра і Волгі.

Полацкія к.

|| прым. крыві́цкі, -ая, -ае.

Крывіцкія курганы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

літоўска-крыві́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. літоўска-крыві́цкі літоўска-крыві́цкая літоўска-крыві́цкае літоўска-крыві́цкія
Р. літоўска-крыві́цкага літоўска-крыві́цкай
літоўска-крыві́цкае
літоўска-крыві́цкага літоўска-крыві́цкіх
Д. літоўска-крыві́цкаму літоўска-крыві́цкай літоўска-крыві́цкаму літоўска-крыві́цкім
В. літоўска-крыві́цкі (неадуш.)
літоўска-крыві́цкага (адуш.)
літоўска-крыві́цкую літоўска-крыві́цкае літоўска-крыві́цкія (неадуш.)
літоўска-крыві́цкіх (адуш.)
Т. літоўска-крыві́цкім літоўска-крыві́цкай
літоўска-крыві́цкаю
літоўска-крыві́цкім літоўска-крыві́цкімі
М. літоўска-крыві́цкім літоўска-крыві́цкай літоўска-крыві́цкім літоўска-крыві́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Крывіцкі раён 6/559; 7/233; 9/54

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«КРЫВІ́ЦКІ ВЯЗО́К»,

бел асветнае т-ва ў Пецярбургу ў 1868—70. Стваральнік і кіраўнік («галава») — паэт В. Савіч-Заблоцкі. Мела на мэце дасканала вывучаць бел. мову, выдаваць папулярныя кнігі і падручнікі для «чарналюду»; збірала матэрыялы па гісторыі Беларусі. Распалася з-за рэпрэсій з боку рас. улад.

т. 8, с. 496

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КРЫВІ́ЦКІ РАЁН.

Адміністрацыйна-тэр. адзінка ў БССР у 1940—62. Утвораны 15.1.1940 у Вілейскай вобл. Цэнтр — в. Крывічы (з 1958 гар. пасёлак). 12.10.1940 падзелены на 14 сельсаветаў. З 1944 у Маладзечанскай, з 1960 у Мінскай абласцях. Скасаваны 25.12.1962, тэрыторыя ўвайшла ў склад Мядзельскага і Вілейскага р-наў.

т. 8, с. 496

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)