Кро́мі ’акрамя’ (Мат. Маг., Сл. паўн.-зах.). Гл. кром2.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Крамяне́ц ’садок’ (Мал., Яшк.). Як нешта адакрэмленае да кром2 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кро́мля ’кастрыца, адходы пры ачыстцы льну’ (Сцяшк.). Да кром1 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Скро́міць, скрэ́міць ‘зрэзаць верх хвоі’ (ТС). Да кром1 ‘хвоя са спілаванай вяршыняй для борцей’(гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кро́мка ’кромка, зрэзак ад матэрыі, край’ (Бяльк., Вешт.), ’скарынка хлеба’ (Вешт., Хрэст. дыял., Сл. паўн.-зах.). Гл. кром.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПСКО́ЎСКІ КРЭМЛЬ, Кром,
помнік стараж.-рус. дойлідства ў г. Пскоў. Узведзены ў 13—16 ст. у цэнтры стараж.ч. горада на мысе пры зліцці рэк Вялікая і Пскава. Асн.буд. матэрыял — мясц. камень-плітняк. У плане — няправільны шматграннік, выцягнуты з Пн на Пд. Ад магутнай цыліндрычнай вежы ў ніжняй ч. Крома крапасная сцяна ўступамі злучана з высокай паўн. вуглавой вежай Куцякрома (1400) і цягнецца да паўд. Смердзяй вежы (перабудавана ў 19 ст.). У сярэдзіне 13 ст. ўзведзена паўд.ч. сцяны, т.зв. Першы, ці Персі (перабудавана ў 1337, 1393—94, 1400, 1425, рэстаўрыравана ў 1886). Крапасная сцяна 13 ст., што выходзіць да р. Вялікая, працягваецца ўмацаваннямі Даўмонтава і Сярэдняга гарадоў. Фартыфікацыйныя збудаванні П.к. належаць да Пскоўскай школы дойлідства. На тэр. П.к. захаваліся 4-стоўпны 5-купальны Троіцкі сабор (1682—99, перабудаваны ў 18—19 ст.), 7-гранная вежападобная званіца (канец 17 ст., верхні ярус і шпіль — пач. 19 ст.). У стараж. планіроўцы горада вылучаліся радыяльныя вуліцы, што былі працягам важных шляхоў, якія сыходзіліся да Крома.
