ко́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ко́тка ко́ткі
Р. ко́ткі ко́так
Д. ко́тцы ко́ткам
В. ко́тку ко́так
Т. ко́ткай
ко́ткаю		 ко́ткамі
М. ко́тцы ко́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ко́тка ж., обл. ко́шка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ко́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Абл. Кошка. Котка вылезла з-пад прыпечка. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ко́тка

т. 8, с. 435

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ко́тка ж. разм. гл. кошка

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

котка

Том: 16, старонка: 58.

img/16/16-058_0255_Котка.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

Ко́тка ’кошка’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах., Жд. 2, КЭС, лаг., Нік. Очерки, Сцяшк.). Гл. кот.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

МАЖА́ЙСКІ (Аляксандр Фёдаравіч) (21.3.1825, г. Котка, Фінляндыя — 1.4.1890),

расійскі вынаходнік у галіне лятальных апаратаў, цяжэйшых за паветра. Контр-адмірал (1886). Скончыў Марскі кадэцкі корпус (1841). У 1881 атрымаў прывілей на вынайдзены ім «паветралятальны снарад» (самалёт манаплан). У 1882 пабудаваны лятальны апарат з 2 паравымі машынамі, аднак самастойны палёт на ім зрабіць не ўдалося.

т. 9, с. 501

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

When the cat’s away the mice will play

Ко́тка з ха́ты, мы́шы на по́куць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kitz n -es, -e, Kítze f -, -n

1) ко́цік, ко́тка

2) ко́зачка, казляня́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)