клы́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
клы́чыцца |
клы́чацца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
клы́чыўся |
клы́чыліся |
| ж. |
клы́чылася |
| н. |
клы́чылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
клы́чыцца несов., разг. мя́ться; ко́мкаться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Клы́чыцца ’прарастаць’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. клык 1.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)