клаака́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. клаака́льны клаака́льная клаака́льнае клаака́льныя
Р. клаака́льнага клаака́льнай
клаака́льнае		 клаака́льнага клаака́льных
Д. клаака́льнаму клаака́льнай клаака́льнаму клаака́льным
В. клаака́льны (неадуш.)
клаака́льнага (адуш.)		 клаака́льную клаака́льнае клаака́льныя (неадуш.)
клаака́льных (адуш.)
Т. клаака́льным клаака́льнай
клаака́льнаю		 клаака́льным клаака́льнымі
М. клаака́льным клаака́льнай клаака́льным клаака́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

клаака́льны клоака́льный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

клаа́ка, -і, ДМ клаа́цы, мн. -і, клаа́к, ж.

1. Падземны канал для сцёку нечыстот.

2. перан. Пра амаральнае, разбэшчанае асяроддзе (кніжн.).

3. Вывадная адтуліна, агульная для кішэчніка і мочапалавых органаў (у земнаводных, паўзуноў, птушак, некаторых рыб і аднапраходных млекакормячых; спец.).

|| прым. клаака́льны, -ая, -ае (да 3 знач.) і клаа́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

клоака́льный клаака́льны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АСЦЫ́ДЫІ (Ascidiae),

клас марскіх хордавых жывёл, тыпу абалоннікаў. Пашыраны ва ўсіх морах. Некалькі атрадаў, каля 2 тыс. відаў.

Даўж. ад 0,1 мм да 50 см. Цела мяшэчкападобнае, пакрытае моцнай тунікай, ніжнім канцом прымацаванае да субстрату. На верхнім канцы знаходзяцца ротавы і клаакальны сіфоны. Унутраны шкілет адсутнічае. Гермафрадыты. Размнажэнне палавое і бясполае. Кормяцца дробнымі арганізмамі і дэтрытам. Есць асцыдыі простыя, або адзіночныя (монасцыдыі), і складаныя, або каланіяльныя (сінасцыдыі). Лічынкі вольнаплаваючыя, маюць хорду.

Асцыдыі: адзіночныя і каланіяльныя.

т. 2, с. 63

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)