Ке́він

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Ке́він Ке́віны
Р. Ке́віна Ке́вінаў
Д. Ке́віну Ке́вінам
В. Ке́віна Ке́вінаў
Т. Ке́вінам Ке́вінамі
М. Ке́віне Ке́вінах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Крыгель Кевін Рычард

т. 18, кн. 1, с. 412

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)