качэ́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. качэ́ўны качэ́ўная качэ́ўнае качэ́ўныя
Р. качэ́ўнага качэ́ўнай
качэ́ўнае		 качэ́ўнага качэ́ўных
Д. качэ́ўнаму качэ́ўнай качэ́ўнаму качэ́ўным
В. качэ́ўны (неадуш.)
качэ́ўнага (адуш.)		 качэ́ўную качэ́ўнае качэ́ўныя (неадуш.)
качэ́ўных (адуш.)
Т. качэ́ўным качэ́ўнай
качэ́ўнаю		 качэ́ўным качэ́ўнымі
М. качэ́ўным качэ́ўнай качэ́ўным качэ́ўных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

качэ́ўны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і качавы. Даўно-даўно, калі яшчэ не было ў казахскіх стэпах гарадоў і .. народ быў качэўны, у тутэйшых месцах праходзіў вярблюджы гасцінец. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

nomádisch a качэўны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nomadic

[noʊˈmædɪk]

adj.

качавы́, качэ́ўны, качэ́ўніцкі (пра лад, пле́мя, ю́рту), вандро́ўны, вандро́ўніцкі

nomadic way of life — вандро́ўны спо́саб жыцьця́, качэ́ўніцтва n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вандро́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. Які часта пераходзіць, пераязджае з месца на месца. Вандроўны статак жывёлы. Вандроўны кравец. □ У лазняку спынілася нейкая вандроўная групка немцаў, што адступалі да Бярэзіны... Мележ. // Які працуе не на пастаянным месцы; перасоўны. Вандроўны тэатр.

2. Уласцівы вандроўніку, звязаны з вандраваннем; вандроўніцкі. Вандроўнае жыццё.

3. Які не мае аселасці, вандруе з месца на месца; качэўны. Вандроўныя плямёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)