качава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
качава́нне |
| Р. |
качава́ння |
| Д. |
качава́нню |
| В. |
качава́нне |
| Т. |
качава́ннем |
| М. |
качава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
качава́нне ср. кочева́ние, кочёвка ж., коче́вье
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
качава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. начаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
качава́ць, качу́ю, качу́еш, качу́е; качу́й; незак.
Весці неаседлы лад жыцця, пераязджаць з месца на месца; вандраваць.
|| наз. качава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
koczowanie
н. качоўка, качаванне
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
кочева́ние ср.
1. качава́нне, -ння ср.;
2. вандрава́нне, -ння ср., вандро́ўка, -кі ж.; см. кочева́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кочёвка ж.
1. (кочевье) качэ́ўе, -чэ́ўя ср.;
2. (действие) качава́нне, -ння ср.; вандро́ўка, -кі ж., вандрава́нне, -ння ср.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МАКСІ́МАЎ (Уладзімір Емяльянавіч) (сапр. Самсонаў Леў Аляксандравіч; 27.11.1930, Масква — 26.3.1995),
расійскі пісьменнік, публіцыст. З 1974 у эміграцыі. Жыў у Парыжы, Бруселі. Гал. рэдактар час. «Континент» (1974—92). Друкаваўся з 1952. Аповесць «Жывы чалавек» (1962; інсцэніроўка 1965) пра падлетка, які апынуўся пасля арышту бацькі па-за грамадствам. У раманах «Сем дзён тварэння» (1971), «Каранцін» (1973) драматызм штодзённага жыцця ва ўмовах сав. рэчаіснасці, зварот да хрысціянскага ідэалу. Раманы «Зазірнуць у бездань» пра адмірала Калчака, «И аз воздам» (абодва 1986) пра лёс казакоў і Расіі. Аўтар зб-ка вершаў і паэм «Пакаленне на варце» (1956), апавяданняў і аповесцей «Мы абжываем зямлю» (1961), «Як у садзе пры даліне» (1993), раманаў «Каўчэг для няпрошаных» (1976), «Качаванне да смерці» (1994), п’есы «Пазыўныя тваіх паралелей» (1964), аўтабіягр. кн. «Развітанне з ніадкуль» (кн. 1—2, 1974—82), літ.-крытычных і публіцыстычных артыкулаў і інш.
Тв.:
Собр. соч. Т. 1—9. М., 1991—93;
Избранное. М., 1994.
С.Ф.Кузьміна.
т. 9, с. 546
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
коче́вье ср.
1. (стоянка кочевников) качэ́ўе, -чэ́ўя ср.;
2. (кочевание) качава́нне, -ння ср.;
3. вандрава́нне, -ння ср., вандро́ўка, -кі ж.; см. кочева́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)