кассё, -я́, мн. ко́ссі і (з ліч. 2, 3, 4) кассі́; ко́ссяў, н.

Ручка ў касе²; касільна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кассё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кассё́ кассі́
ко́ссі
Р. касся́ ко́ссяў
Д. кассю́ ко́ссям
В. кассё́ кассі́
ко́ссі
Т. кассём ко́ссямі
М. кассі́ ко́ссях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кассё, -сся́ ср. косови́ще

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кассё, ‑я́; мн. ко́ссі (з ліч. 2, 3, 4 кассі́), ко́ссяў; н.

Ручка ў касе ​2; касільна. [Васіль] уткнуў кассё ў мяккую зямлю, трымаючыся моцна рукой за тупы край касы, стаў мянташыць. Мележ. Ля коссяў на плячах прывязаны абмотаныя ў анучку адклёпаныя косы. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Кассё (прыст., в.) 1/513 (к.); 5/499

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

кассё н. гл. касільна

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

касі́льна, -а, мн. -ы, -аў, н.

Тое, што і кассё.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

касаві́льна, -а, мн. -ы, -аў, н. (разм.).

Тое, што і кассё.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

касаўё, -я́, мн. -і́, -ёў, н. (разм.).

Тое, што і кассё.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

касі́льна ср., см. кассё

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)