Кало́дніца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кало́дніца
Р. Кало́дніцы
Д. Кало́дніцы
В. Кало́дніцу
Т. Кало́дніцай
Кало́дніцаю
М. Кало́дніцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кало́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кало́дніца кало́дніцы
Р. кало́дніцы кало́дніц
Д. кало́дніцы кало́дніцам
В. кало́дніцу кало́дніц
Т. кало́дніцай
кало́дніцаю		 кало́дніцамі
М. кало́дніцы кало́дніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кало́дніца ж., уст. коло́дница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Калодніца (в.) 5/271; 6/127 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Калодніца

т. 7, с. 478

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

коло́дница кало́дніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

юдо́ль, ‑і, ж.

Кніжн. уст. Пра месца, дзе пакутуюць, церпяць мукі. О зямля, святая калодніца, Гора, мужнасці, смерці юдоль! Караткевіч. // Жыццё з яго нягодамі і смуткам. [Сімеон-столпнік] забіраўся на слуп, каб быць падалей ад зямной юдолі. «ЛіМ».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)