Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
каленко́р, -ру м. коленко́р;
◊ і́ншы к. — друго́й (ино́й) коленко́р
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
каленко́р, ‑у, м.
Баваўняная, моцна праклееная тканіна аднаколернай афарбоўкі. Пераплёт з каленкору.
•••
Іншы каленкор — зусім другая справа, іншая размова. — Давай, Андрушка, наладзім хор! — казаў раз пісар Лабановічу. — Я табе памагу! Разумееш ты, зусім іншы каленкор, калі ў царкве спявае добры хор.Колас.
[Ад фр. calencar — род баваўнянай пафарбаванай тканіны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАЛЕНКО́Р (ад франц. calencar інд. ці перс. баваўняная тканіна),
баваўняная, моцна праклееная тканіна аднаколернай афарбоўкі. Атрымліваюць з міткалю шляхам прамочвання яго крухмальным апрэтам (гл.Апрэтаванне) і фарбавальнікам. Выкарыстоўваюць пераважна для кніжных пераплётаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
каленко́рм.тэкст. Káliko m -s, -; Drúckperkal m -s, -e (дляпераплётаў)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
каленко́р
(фр. calencar)
баваўняная, моцна праклееная тканіна аднаколернай афарбоўкі (напр. пераплёт з каленкору).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
коленко́ркаленко́р, -ру м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
calico[ˈkælɪkəʊ]n. (pl.calicoes) каленко́р;
BrE мітка́ль, парка́ль
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
РЭПРАДУ́КЦЫЯ (ад рэ... + лац. productio стварэнне),
узнаўленне і размнажэнне выяў (малюнкі, чарцяжы, карціны, фотаздымкі, тэксты, дакументы і інш.) фатаграфічным або паліграф. спосабам; узноўлены сродкамі друку малюнак, карціна, фотаздымак. Узнікла ў графіцы 16 ст. для капіравання твораў мастацтва (рэпрадукцыйная гравюра ў розных тэхніках), з 2-й пал. 19 ст. ручныя спосабы рэпрадуктавання выцеснены фотамеханічнымі. Р. характарызуюць колькасць фарбаў на адбітку (адна-, двух- і шматколерныя), спосаб друку (афсетны ці глыбокі друк, фотатыпія, шаўкаграфія і інш.), матэрыял, на якім робяць адбітак (папера, бляха, каленкор, цэлафан і інш.). Р. называецца факсімільнай, калі пры ўзнаўленні дакладна перадаюцца змест і ўсе асаблівасці аб’екта.