какаі́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
какаі́навы |
какаі́навая |
какаі́навае |
какаі́навыя |
| Р. |
какаі́навага |
какаі́навай какаі́навае |
какаі́навага |
какаі́навых |
| Д. |
какаі́наваму |
какаі́навай |
какаі́наваму |
какаі́навым |
| В. |
какаі́навы (неадуш.) какаі́навага (адуш.) |
какаі́навую |
какаі́навае |
какаі́навыя (неадуш.) какаі́навых (адуш.) |
| Т. |
какаі́навым |
какаі́навай какаі́наваю |
какаі́навым |
какаі́навымі |
| М. |
какаі́навым |
какаі́навай |
какаі́навым |
какаі́навых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
какаі́навы кокаи́новый;
○ ~вы куст — кокаи́новый куст
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
какаі́навы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да какаіну. Какаінавы наркоз.
2. у знач. наз. какаі́навыя, ‑ых. Сямейства раслін, да якога адносіцца какаінавы куст і інш.
•••
Какаінавы куст гл. куст.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
какаі́н, -у, м.
Атрутнае рэчыва, якое здабываецца з лісця трапічнай расліны і выкарыстоўваецца як абязбольваючы або наркатычны сродак.
|| прым. какаі́навы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кокаи́новый какаі́навы;
кокаи́новый куст бот. какаі́навы куст.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ко́ка 1, ‑а, н.
Дзіц. Яйцо.
ко́ка 2, ‑і, ДМ коцы, ж.
Тое, што і какаінавы куст (гл. куст).
[Ісп. coca.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НАРКАТЫ́ЧНЫЯ РАСЛІ́НЫ,
група раслін, якія маюць рэчывы, здольныя ўзбуджаць ці прыгнечваць цэнтр. нерв. сістэму. Да Н.р. належаць пераважна вышэйшыя расліны, з ніжэйшых — некат. грыбы (напр., мухаморы). Найб. пашыраны ў тропіках Паўд. і Паўн. Амерыкі, Цэнтр. Азіі. Асн. Н.р.: мак снатворны, каноплі індыйскія, какаінавы куст, гармала звычайная, эхінакактус, блёкат чорны, тытунь і інш. Звычайна ядавітыя, маюць у сабе дзеючыя рэчывы (пераважна алкалоіды), якія валодаюць лек. ўласцівасцямі і выкарыстоўваюцца ў медыцыне, часцей як абязбольвальныя. Пры сістэм. ужыванні прэпаратаў з Н.р. развіваецца залежнасць ад іх — наркаманія. Гл. таксама Лекавыя расліны і Ядавітыя расліны.
т. 11, с. 160
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)