Складаны, заблытаны выпадак.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Складаны, заблытаны выпадак.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ка́зусы | ||
| ка́зусу | ка́зусаў | |
| ка́зусу | ка́зусам | |
| ка́зусы | ||
| ка́зусам | ка́зусамі | |
| ка́зусе | ка́зусах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Складаная, заблытаная справа ў судовай практыцы.
2.
[Лац. casus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
1) складаны, заблытаны выпадак, незвычайнае здарэнне, прыгода.
2) У праве — выпадковае дзеянне, якое ў адрозненне ад наўмыснага або неасцярожнага мае вонкавыя прыкметы правапарушэння, але пазбаўлена элемента віны і, такім чынам, не цягне за сабой
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
1.
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
(
1) незвычайны, недарэчны выпадак, здарэнне;
2) складаная судовая справа.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
(
1) незвычайны, недарэчны выпадак, здарэнне;
2)
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)