Кажамя́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кажамя́кі
Р. Кажамя́к
Кажамя́каў
Д. Кажамя́кам
В. Кажамя́кі
Т. Кажамя́камі
М. Кажамя́ках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кажамякі (в., Сенненскі р-н) 2/134; 7/377; 9/455

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

кажамя́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кажамя́ка кажамя́кі
Р. кажамя́кі кажамя́к
Д. кажамя́ку кажамя́кам
В. кажамя́ку кажамя́к
Т. кажамя́кам кажамя́камі
М. кажамя́ку кажамя́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кажамя́цкі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да кажамякі, кажамякаў. Кажамяцкае рамяство.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)