кавалька́да, -ы, ДМ -дзе, мн. -ы, -ка́д, ж.

Група коннікаў на прагулцы.

Цыркавая к.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кавалька́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кавалька́да кавалька́ды
Р. кавалька́ды кавалька́д
Д. кавалька́дзе кавалька́дам
В. кавалька́ду кавалька́ды
Т. кавалька́дай
кавалька́даю		 кавалька́дамі
М. кавалька́дзе кавалька́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кавалька́да ж. кавалька́да

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кавалька́да кавалька́да, -ды ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кавалька́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Група коннікаў на прагулцы.

[Фр. cavalcade.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кавалька́да

(фр. cavalcade)

група коннікаў на прагулцы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кавалька́да

(фр. cavalcade, ад іт. cavalcata)

група коннікаў, якія едуць разам.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

kawalkada

ж. кавалькада

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

motorcade

[ˈmoʊtərkeɪd]

n.

аўтакалёна, кавалька́да f., картэ́ж -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cavalcade

[,kævəlˈkeɪd]

n.

кавалька́да f., групава́я прагу́лка на ко́нях

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)