исполне́ние
1. выкана́нне, -ння ср.; здзяйсне́нне, -ння ср.; неоконч. выко́нванне, -ння ср.;
прове́рка исполне́ния праве́рка выкана́ння;
к исполне́нию канц. да выкана́ння;
приступи́ть к исполне́нию обя́занностей прыступі́ць да выкана́ння абавя́зкаў;
подлежа́ть исполне́нию падляга́ць выкана́нню;
приводи́ть в исполне́ние прыво́дзіць у выкана́нне;
во исполне́ние канц. у мэ́тах выкана́ння;
в исполне́нии (кого-л.) муз., театр. у выкана́нні (каго-небудзь);
в э́кспортном исполне́нии у э́кспартным выкана́нні;
2. (осуществление) здзяйсне́нне, -ння ср.;
исполне́ние жела́ний здзяйсне́нне жада́нняў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
исполнение
Том: 14, старонка: 171.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
выкана́нне ср.
1. исполне́ние;
2. выполне́ние, исполне́ние; соверше́ние; произво́дство;
прыве́сці ў в. — привести́ в исполне́ние;
да ~ння — канц. к исполне́нию;
падляга́ць ~нню — подлежа́ть исполне́нию;
3. исполне́ние, выполне́ние;
4. выполне́ние, соблюде́ние;
1-4 см. вы́канаць;
5. муз., театр. исполни́тельство
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выполне́ние (исполнение) выкана́нне, -ння ср.; здзяйсне́нне, -ння ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выко́нванне ср. исполне́ние, выполне́ние; см. выко́нваць 2, 3
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
майстэ́рскі ма́стерский; мастерско́й; иску́сный; худо́жнический;
~кае выкана́нне — ма́стерское (иску́сное) исполне́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
здзяйсне́нне ср.
1. осуществле́ние, выполне́ние, исполне́ние;
2. соверше́ние, сверше́ние; см. здзяйсня́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падахво́ціцца сов. (взять на себя исполнение какого-л. дела) вы́зваться, взя́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ВЕ́ЙНГАРТНЕР, Вайнгартнер (Weingartner) Фелікс Паўль фон (2.6.1863, г. Задар, Харватыя — 7.5.1942), аўстра-нямецкі дырыжор, кампазітар, муз. пісьменнік. Вучыўся ў г. Грац (Аўстрыя), у Лейпцыгскай кансерваторыі (1881—93). Працаваў оперным і канцэртным дырыжорам у ням. гарадах. У 1908—11 і 1935—36 дырэктар і гал. дырыжор Венскай оперы, у 1919—24 — т-ра «Фольксопер». Адзін з буйнейшых прадстаўнікоў аўстра-ням. дырыжорскай школы. Тонкі інтэрпрэтатар твораў Л.Бетховена, Р.Вагнера, Г.Берліёза, А.Барадзіна, П.Чайкоўскага. Сярод яго твораў 9 опер, 7 сімфоній, 3 сімф. паэмы, інстр. і харавыя творы.
Тв.:
Рус. пер. — О дирижировании. Л., 1927;
Исполнение классических симфоний: Советы дирижерам. Т. 1. М., 1965.
т. 4, с. 62
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
неакура́тны в разн. знач. неаккура́тный;
н. чалаве́к — неаккура́тный челове́к;
~нае выкана́нне — неаккура́тное исполне́ние;
~ная даста́ўка по́шты — неаккура́тная доста́вка по́чты
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)