зубча́ста-планета́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зубча́ста-планета́рны зубча́ста-планета́рная зубча́ста-планета́рнае зубча́ста-планета́рныя
Р. зубча́ста-планета́рнага зубча́ста-планета́рнай
зубча́ста-планета́рнае
зубча́ста-планета́рнага зубча́ста-планета́рных
Д. зубча́ста-планета́рнаму зубча́ста-планета́рнай зубча́ста-планета́рнаму зубча́ста-планета́рным
В. зубча́ста-планета́рны (неадуш.)
зубча́ста-планета́рнага (адуш.)
зубча́ста-планета́рную зубча́ста-планета́рнае зубча́ста-планета́рныя (неадуш.)
зубча́ста-планета́рных (адуш.)
Т. зубча́ста-планета́рным зубча́ста-планета́рнай
зубча́ста-планета́рнаю
зубча́ста-планета́рным зубча́ста-планета́рнымі
М. зубча́ста-планета́рным зубча́ста-планета́рнай зубча́ста-планета́рным зубча́ста-планета́рных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зубча́стаэ́ечны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зубча́стаэ́ечны зубча́стаэ́ечная зубча́стаэ́ечнае зубча́стаэ́ечныя
Р. зубча́стаэ́ечнага зубча́стаэ́ечнай
зубча́стаэ́ечнае
зубча́стаэ́ечнага зубча́стаэ́ечных
Д. зубча́стаэ́ечнаму зубча́стаэ́ечнай зубча́стаэ́ечнаму зубча́стаэ́ечным
В. зубча́стаэ́ечны (неадуш.)
зубча́стаэ́ечнага (адуш.)
зубча́стаэ́ечную зубча́стаэ́ечнае зубча́стаэ́ечныя (неадуш.)
зубча́стаэ́ечных (адуш.)
Т. зубча́стаэ́ечным зубча́стаэ́ечнай
зубча́стаэ́ечнаю
зубча́стаэ́ечным зубча́стаэ́ечнымі
М. зубча́стаэ́ечным зубча́стаэ́ечнай зубча́стаэ́ечным зубча́стаэ́ечных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ПЛАНЕТА́РНАЯ ПЕРАДА́ЧА,

зубчаста-рычажная перадача, што мае колы з рухомымі геам. восямі (сатэліты), якія абкочваюцца вакол цэнтр. кола. Рухомае звяно, на якім умацаваны восі сатэлітаў, наз. вадзілам. Выкарыстоўваюць для перадачы вярчэння паміж 2 паралельнымі восямі ці тымі, што перасякаюцца, а таксама пры ўзнаўленні складанага плоскапаралельнага руху рабочага органа, які аб’ядноўваецца з сатэлітам. Выкарыстоўваюць у рэдуктарах трансп. машын, прыводах станкоў, каробках перадач, рэверсіўных механізмах і інш.

Да арт. Планетарная перадача. Схема пяцізвённага планетарнага механізма: 1 — рухомыя зубчастыя колы; 2 — сатэліт; 3 — нерухомае зубчастае кола; 4 — вадзіла.

т. 12, с. 406

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВЕРБЕ́НА (Verbena),

род кветкавых раслін сям. вербенавых. Больш за 300 відаў. Пашыраны пераважна ў тропіках і субтропіках Амерыкі, таксама ў Еўропе і Сярэдняй Азіі. На Беларусі пераважна на Палессі трапляецца дзікарослая вербена лекавая (Verbena officinalis), расце на засмечаных мясцінах каля жылля і дарог, таксама вырошчваюць 2 інтрадукаваныя віды — вербену буэнас-айрэскую (Verbena bonariensis) і гібрыдную (Verbena hybrida).

Адна- ці шматгадовыя галінастыя, залозіста-апушаныя травяністыя расліны або паўкусты. Лісце супраціўнае, сядзячае, падоўжана-яйцападобнае, зубчаста-надрэзанае ці калючкападобнае. Кветкі пераважна двухполыя, рознага колеру ў коласападобных суквеццях, сабраных у парасонападобныя шчыткі або мяцёлкі. Плод — чатырохарэшак (эрэм). Эфіраалейныя, вострапрыпраўныя, лек. (гарачкапаніжальны і танізуючы сродак, выкарыстоўваецца ў нар. медыцыне для ўзбуджэння апетыту) і дэкар. расліны.

Вербена лекавая.

т. 4, с. 99

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)