знако́мый
1. прил. знаёмы;
быть знако́мым быць знаёмым;
2. сущ. знаёмы, -мага м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
знакомый
Том: 13, старонка: 70.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
знаёмы
1. прил. знако́мый, изве́стный;
~мая мело́дыя — знако́мая (изве́стная) мело́дия;
2. прил. знако́мый;
мы з ім ~мыя — мы с ним знако́мы;
3. в знач. сущ. знако́мый;
гэ́та мой з. — э́то мой знако́мый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
знаёмец, -мца м., разг. знако́мый, знако́мец
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
НО́РМАН (Барыс Юсцінавіч) (н. 6.2.1945, С.-Пецярбург),
бел. мовазнавец. Д-р філал. н. (1984), праф. (1985). Скончыў Ленінградскі ун-т (1966). З 1968 працуе ў БДУ. Навук. даследаванні ў галіне агульнага, слав. і рус. мовазнаўства. Аўтар кніг: «Пераходнасць, стан, зваротнасць (на матэрыяле балгарскай і іншых славянскіх моў)» (1972), «Сінтаксіс маўленчай дзейнасці» (1978), «Балгарская мова» (1980), «Агульнае мовазнаўства»» (1983, у сааўт.), «Зборнік задач па ўводзінах у мовазнаўства» (1989), «Лінгвістыка кожнага дня» (1991), вучэбнага дапаможніка «Асновы мовазнаўства» (1996) і інш.
Тв.:
Язык: знакомый незнакомец. Мн., 1987;
Грамматика говорящего. СПб., 1994.
т. 11, с. 378
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
прывіта́ць сов. приве́тствовать;
знаёмы ве́села ~та́ў мяне́ — знако́мый ве́село приве́тствовал меня́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
натра́піцца сов.
1. попа́сться, встре́титься, повстреча́ться;
~піўся знаёмы чалаве́к — попа́лся (встре́тился, повстреча́лся) знако́мый челове́к;
2. случи́ться, подверну́ться;
~піўся вы́падак — подверну́лся слу́чай
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
изве́стный
1. (знакомый) вядо́мы;
2. (знаменитый) вядо́мы, выда́тны, знакамі́ты;
3. (определённый) пэ́ўны;
◊
в изве́стных слу́чаях у вядо́мых (пэ́ўных) вы́падках;
до (в) изве́стной сте́пени да (у) вядо́май (пэ́ўнай) ступе́ні.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ми́мо
1. нареч. мі́ма; (близ) паблі́зу;
ми́мо прошёл знако́мый мі́ма прайшо́ў знаёмы;
ми́мо пролега́ла доро́га паблі́зу прахо́дзіла даро́га;
2. предлог мі́ма (каго, чаго);
◊
пропусти́ть (что-л.) ми́мо уше́й прапусці́ць (што-небудзь) мі́ма вушэ́й;
бить ми́мо біць мі́ма.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
усплы́сці сов., прям., перен. всплыть; (об образах, воспоминаниях — ещё) встать;
наве́рх ~лыло́ мно́ства мале́нькіх ры́бак — наве́рх всплы́ло мно́жество ма́леньких ры́бок;
пе́рад вачы́ма ўсплыў знаёмы во́браз — пе́ред глаза́ми всплыл (встал) знако́мый о́браз;
зноў ~лыло́ гэ́та пыта́нне — сно́ва всплыл э́тот вопро́с;
◊ у. наве́рх — всплыть на пове́рхность (нару́жу)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)