зме́шанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зме́шанасць |
| Р. |
зме́шанасці |
| Д. |
зме́шанасці |
| В. |
зме́шанасць |
| Т. |
зме́шанасцю |
| М. |
зме́шанасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
зме́шаны, -ая, -ае.
1. Які ўтварыўся шляхам змешвання, скрыжоўвання.
Змешаная парода жывёлы.
2. Які складаецца з разнародных элементаў, частак, удзельнікаў.
Змешаныя ўгнаенні.
З. лес.
Змешаная камісія.
|| наз. зме́шанасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сме́шанность
1. змяша́насць, -ці ж., зме́шанасць, -ці ж.;
2. зблы́танасць, -ці ж.;
3. зме́шанасць, -ці ж., мяша́насць, -ці ж.; см. сме́шанный 2—4;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЛІСІ́ЦА (Іван Ігнатавіч) (н. 22.1.1950, в. Блістава Менскага р-на Чарнігаўскай вобл., Украіна),
бел. графік, жывапісец. Скончыў Бел. тэатр.-маст. ін-т (1979). У 1980—86 выкладаў у Віцебскім пед. ін-це. Творам уласціва змешанасць графічных тэхнік і жывапісу, дасканаласць пластычнай мовы, дэталізаваная завершанасць, эмацыянальнасць. Стварыў серыю графічных аркушаў па матывах твораў У.Караткевіча «Каласы пад сярпом тваім», «Дзікае паляванне караля Стаха», «Ладдзя роспачы», «Цыганскі кароль», «Хрыстос прызямліўся ў Гародні», «Сівая легенда» (усе 1979—86); жывапісныя творы «Да Багдановіча» (1982), «Партрэт маці» (1990), «Суботні вечар» (1995), «Спас» (1996), «Раніца», «Ушача», «Покліч» (усе 1997).
В.В.Шамшур.
І.Лісіца. Жнівень. 1996.
т. 9, с. 282
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)