Злучанае Каралеўства Вялікабрытаніі і Паўночнай Ірландыі 3/222

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ЗЛУ́ЧАНАЕ КАРАЛЕ́ЎСТВА ВЯЛІКАБРЫТА́НІІ І ПАЎНО́ЧНАЙ ІРЛА́НДЫІ,

афіцыйная назва дзяржавы Вялікабрытанія.

т. 7, с. 77

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Злу́чанае Карале́ўства Вялікабрыта́ніі і Паўно́чнай Ірла́ндыі н. Veréinigtes Königreich (-s) (von) Gróßbritanni¦en und Nórd¦irland n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

злу́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. злу́чаны злу́чаная злу́чанае злу́чаныя
Р. злу́чанага злу́чанай
злу́чанае		 злу́чанага злу́чаных
Д. злу́чанаму злу́чанай злу́чанаму злу́чаным
В. злу́чаны (неадуш.)
злу́чанага (адуш.)		 злу́чаную злу́чанае злу́чаныя (неадуш.)
злу́чаных (адуш.)
Т. злу́чаным злу́чанай
злу́чанаю		 злу́чаным злу́чанымі
М. злу́чаным злу́чанай злу́чаным злу́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

злу́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. злу́чаны злу́чаная злу́чанае злу́чаныя
Р. злу́чанага злу́чанай
злу́чанае		 злу́чанага злу́чаных
Д. злу́чанаму злу́чанай злу́чанаму злу́чаным
В. злу́чаны (неадуш.)
злу́чанага (адуш.)		 злу́чаную злу́чанае злу́чаныя (неадуш.)
злу́чаных (адуш.)
Т. злу́чаным злу́чанай
злу́чанаю		 злу́чаным злу́чанымі
М. злу́чаным злу́чанай злу́чаным злу́чаных

Кароткая форма: злу́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

United Kingdom

[ju,naɪtədˈkiŋdəm]

Задзіно́чанае Карале́ўства, Злу́чанае Карале́ўства (Вялі́кая Брыта́нія)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разлучы́цца, -лучу́ся, -лу́чышся, -лу́чыцца; зак.

1. з кім і без дап. Расстацца, перастаць быць разам (пра блізкіх, сяброў).

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Раз’яднацца (пра што-н. злучанае).

Правады разлучыліся.

|| незак. разлуча́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

|| наз. разлу́ка, -і, ДМ -лу́цы, ж. і разлучэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Великобрита́ния Вялікабрыта́нія, -ніі ж.;

Соединённое Короле́вство Великобрита́нии и Се́верной Ирла́ндии Злу́чанае Карале́ўства Вялікабрыта́ніі і Паўно́чнай Ірла́ндыі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГІДРАДЫНАМІ́ЧНАЯ ПЕРАДА́ЧА,

гідраўлічная перадача, якая складаецца з лопасцевых колаў з агульнай поласцю, дзе круцільны момант перадаецца за кошт змены моманту колькасці руху рабочай вадкасці. Служыць для перадачы і бесступеньчатай змены круцільнага моманту ад рухавіка (вядучага вала) да прыводнай машыны (вядзёнага кола).

Лопасцевыя колы гідрадынамічнай перадачы (помпавае, злучанае з рухавіком, і турбіннае, злучанае з прыводнай машынай) размешчаны сувосева і збліжаны так, што ўтвараюць торападобную поласць, запоўненую рабочай вадкасцю. Помпавае кола прыводзіць у рух вадкасць, энергія якой перадаецца турбіннаму колу. Гідрадынамічная перадача з двума гэтымі коламі наз. гідрамуфтай. У яе аднолькавыя круцільныя моманты на вядучым і вядзёным валах. Выкарыстоўваецца ў прыводах буравых установак, сілкавальных помпаў і дымасосаў ЦЭС і інш. для аховы рухавікоў ад перагрузак. Гідрадынамічная перадача з трыма і болей коламі (помпавым, накіравальнага апарата — рэактара і турбінным) наз. гідратрансфарматарам. У ім вадкасць дадаткова праходзіць праз рэактар, які мяняе напрамак патоку і дазваляе бесступеньчата рэгуляваць круцільны момант і частату вярчэння вядзёнага (турбіннага) вала. Гідратрансфарматары выкарыстоўваюць у сілавых перадачах аўтамабіляў, цеплавозаў і інш.

т. 5, с. 224

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГА́ЗАВАЯ ТУРБІ́НА,

актыўная або рэактыўная турбіна, якая пераўтварае цеплавую энергію сціснутага і нагрэтага газу ў мех. энергію вярчальнага вала. Асн. часткі газавай турбіны — нерухомы сапловы апарат (вянец сапловых лапатак, замацаваных на корпусе турбіны) і рабочае кола (дыск з рабочымі лапаткамі), злучанае з валам турбіны. Сапловы апарат у спалучэнні з рабочым колам складаюць ступень турбіны (практычна ўсе газавыя турбіны шматступеньчатыя). Магутнасць газавых турбін да 150 МВт. Звычайна выкарыстоўваюцца ў газатурбінных рухавіках і ўстаноўках (на самалётах, газатурбінных электрастанцыях, як прывод газавых кампрэсараў, помпаў і інш.).

т. 4, с. 426

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)