злоде́й ліхадзе́й, -дзе́я м.; (преступник) злачы́нец, -нца м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
злодей
Том: 12, старонка: 261.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
злачы́нец, -нца м. престу́пник; злоумы́шленник; злоде́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Зло́дзей ’той, хто крадзе’. Рус. злоде́й ’ліхадзей, злачынец’, укр. зло́дій ’злодзей’, польск. złodziej ’тс’, уст. ’злачынца’, в.-луж. дыял. złodźij, н.-луж. złoźej ’злодзей, злачынец’, чэш. zloděj ’злодзей’, славац. zlodej ’злодзей, несумленны чалавек’, славен. zlȏdẹj ’злы; чорт’, балг. злодѐй ’злачынец’, макед. злодеј ’тс’. Ст.-слав. зълодѣи ’злачынец’. Ст.-рус. зълодѣи, злодѣй (1076 г.) ’злачынец’, ’вораг’. Прасл. zъlo‑dějь — складанае слова ад zъlo (гл. зло) і dějati (гл. дзея і інш.); параўн. злачынец, чарадзей, дабрадзей. Шанскі, 2, З, 94; Фасмер, 2, 99. Націск у бел., верагодна, пад польск. уплывам, як і канкрэтызацыя значэння.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
злы́дзень, -дня м., разг.
1. лиходе́й, злоде́й; злы́день;
2. только мн. невзго́ды; злы́дни;
◊ хадзі́ў тры дні, а прынёс ~дні — ходи́л три дня, а пришёл ни с чем
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)