зладзе́йка гл. злодзей.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зладзе́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зладзе́йка зладзе́йкі
Р. зладзе́йкі зладзе́ек
Д. зладзе́йцы зладзе́йкам
В. зладзе́йку зладзе́ек
Т. зладзе́йкай
зладзе́йкаю		 зладзе́йкамі
М. зладзе́йцы зладзе́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зладзе́йка ж. воро́вка, похити́тельница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зладзе́йка, ‑і, ДМ ‑дзейцы; Р мн. ‑дзеек; ж.

Жан. да злодзей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зло́дзей, -я, мн. зладзе́і і (з ліч. 2, 3 і 4) зло́дзеі, зладзе́яў, м.

1. Той, хто крадзе, займаецца крадзяжом.

Злавіць злодзея.

2. Ужыв. як лаянкавае слова (разм.).

Што ж ты, з., тут натварыў!

|| ж. зладзе́йка, -і, ДМ -йцы, мн. -і, -дзе́ек.

|| прым. зладзе́йскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

воро́вка зладзе́йка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

похити́тельница зладзе́йка, -кі ж., выкрада́льніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Варо́ўкі ’пчолы, якія крадуць мёд у другіх вуллях’ (Інстр. I). Ад *вараваць ’красці’, рус. воро́вка ’зладзейка’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ПА́ЦІ ((Patti) Адэліна) (19.2.1843, Мадрыд — 27.9.1919),

італьянская спявачка (каларатурнае сапрана). Муз. адукацыю атрымала пад кіраўніцтвам М.​Стракоша. У 1859 дэбютавала на опернай сцэне ў Нью-Йорку. Поспех прынеслі гастролі ў 1861 у т-ры «Ковент-Гардэн» (Лондан). У Італіі выступала з 1866 (т-р «Рэджа», г. Турын). У 1869—77 неаднаразова спявала ў Расіі. Апошняе выступленне ў 1914 у «Альбертхоле» (Лондан). Валодала незвычайным па прыгажосці тэмбру, чыстым, мяккім, звонкім, роўным ва ўсіх рэгістрах голасам, віртуознай тэхнікай. Сярод партый: Дэздэмона, Нінета, Разіна («Атэла», «Сарока-зладзейка», «Севільскі цырульнік» Дж.​Расіні), Маргарыта, Джульета («Фауст», «Рамэо і Джульета» Ш.​Гуно) і інш.

І.​Л.​Чэбак.

т. 12, с. 242

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

thief [θi:f] n. (pl. thieves) зло́дзей; зладзе́йка;

like a thief in the night як начны́ зло́дзей

♦

thieves’ Latin зладзе́йскі жарго́н;

set a thief to catch a thief даручы́ць зло́дзею злаві́ць зло́дзея

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)