згу́шчаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. згу́шчаны згу́шчаная згу́шчанае згу́шчаныя
Р. згу́шчанага згу́шчанай
згу́шчанае		 згу́шчанага згу́шчаных
Д. згу́шчанаму згу́шчанай згу́шчанаму згу́шчаным
В. згу́шчаны (неадуш.)
згу́шчанага (адуш.)		 згу́шчаную згу́шчанае згу́шчаныя (неадуш.)
згу́шчаных (адуш.)
Т. згу́шчаным згу́шчанай
згу́шчанаю		 згу́шчаным згу́шчанымі
М. згу́шчаным згу́шчанай згу́шчаным згу́шчаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

згу́шчаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. згу́шчаны згу́шчаная згу́шчанае згу́шчаныя
Р. згу́шчанага згу́шчанай
згу́шчанае		 згу́шчанага згу́шчаных
Д. згу́шчанаму згу́шчанай згу́шчанаму згу́шчаным
В. згу́шчаны (неадуш.)
згу́шчанага (адуш.)		 згу́шчаную згу́шчанае згу́шчаныя (неадуш.)
згу́шчаных (адуш.)
Т. згу́шчаным згу́шчанай
згу́шчанаю		 згу́шчаным згу́шчанымі
М. згу́шчаным згу́шчанай згу́шчаным згу́шчаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

згу́шчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. згу́шчаны згу́шчаная згу́шчанае згу́шчаныя
Р. згу́шчанага згу́шчанай
згу́шчанае		 згу́шчанага згу́шчаных
Д. згу́шчанаму згу́шчанай згу́шчанаму згу́шчаным
В. згу́шчаны (неадуш.)
згу́шчанага (адуш.)		 згу́шчаную згу́шчанае згу́шчаныя (неадуш.)
згу́шчаных (адуш.)
Т. згу́шчаным згу́шчанай
згу́шчанаю		 згу́шчаным згу́шчанымі
М. згу́шчаным згу́шчанай згу́шчаным згу́шчаных

Кароткая форма: згу́шчана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

згу́шчаны

1. прям., перен. сгущённый;

2. уплотнённый;

1, 2 см. згусці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

згу́шчаны verdíchtet; kondensíert;

згу́шчанае малако́ kondensíerte Milch, Kondénsmilch f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

згу́шчаны і згушчо́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад згусціць.

2. у знач. прым. Прыгатаваны гусцейшым, чым звычайна, шляхам выпарэння часткі вады. Згушчонае малако.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сгущённый згу́шчаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

згушчо́ны,

гл. згушчаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сабу́р, ‑у, м.

Згушчаны сок лісцяў альясу, які ўжываецца ў медыцыне як слабіцельнае.

[Цюрк.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГУМІГУ́Т (ад гумі + лац. gutta кропля),

згушчаны млечны сок, які атрымліваюць пры падсочцы кары некат. трапічных раслін сям. клюзіевых. Складаецца са смалы і гумі. Выкарыстоўваюць для вырабу спіртавых лакаў і жоўтай акварэльнай фарбы.

т. 5, с. 532

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)