звено́ ср., в разн. знач. звяно́, -на́ ср., мн. звёны, -наў; (плота — ещё) ла́ўка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
звено
Том: 12, старонка: 68.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
пасяро́дкавы посре́дствующий;
~вае звяно́ — посре́дствующее звено́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
посре́дствующий праме́жны, праме́жкавы;
посре́дствующее звено́ праме́жнае (праме́жкавае) звяно́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Звяно́ ’састаўная частка’. Рус. звено́ ’тс’, н.-луж. zwěno//zẃeno ’вобад (кола)’, в.-луж. zwjeno ’тс’, палаб. zvenü ’тс’, балг. звено (< рус.) ’частка ланцуга’, ’група супрацоўнікаў’. Ст.-рус. звено ’частка’ (XVI ст.). Параўн. звенякі́, званке́ ’частка кола’ (Сл. паўн.-зах.). Паводле Даля (1, 672), суадносіцца з звінець (гл.), гэта развіў Аткупшчыкоў (ЭИРЯ, 5, 81–83), які прапануе zven‑n‑ja ’назва звякаючых прыкрас’ (чаму лепш можна суадносіць не з звінець, а з звяк(аць)?). Іншыя этымалогіі малаверагодныя. Шанскі, 2, З, 77–38; Фасмер, 2, 86–87. Гл. звякаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ЕГАРЭ́НКАВА (Галіна Іванаўна) (13.5.1942, г. Ніжні Ноўгарад, Расія — 9.2.1989),
рускі і бел. крытык і літ.-знавец. Канд. філал. н. (1973). Скончыла Горкаўскі ун-т (1965). Працавала ў Мінскім пед. ін-це, Бел. тэатр.-маст. ін-це, з 1980 у Горкаўскім пед. ін-це. Даследавала рус. класічную л-ру (Ф.Дастаеўскі, Л.Талстой, М.Гогаль, А.Пушкін, М.Салтыкоў-Шчадрын і інш.), бел. прозу (творы А.Адамовіча, Г.Далідовіча, В.Казько, І.Пташнікава, І.Чыгрынава, І.Шамякіна і інш.).
Тв.:
Духовная жажда. Горький, 1983;
Земная основа. Горький, 1987;
Звено связующее. Мн., 1990.
т. 6, с. 369
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
связу́ющий
1. прич. які́ (што) звя́звае;
2. прил. су́вязны;
связу́ющее звено́ су́вязнае звяно́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
звяно́ (мн. звёны, -н и -наў) ср., в разн. знач. звено́;
змацава́ць звёны ланцуга́ — скрепи́ть зве́нья це́пи;
з. самалётаў — звено́ самолётов;
усё гэ́та ро́зныя звёны аднаго́ ланцуга́ — всё это ра́зные зве́нья одной це́пи
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
знішча́льнік м., в разн. знач. истреби́тель;
з. та́нкаў — истреби́тель та́нков;
з. пацуко́ў — истреби́тель крыс;
звяно́ ~каў — звено́ истреби́телей
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ла́ўка ж. скамья́, скаме́йка, ла́вка; (в вагоне — ещё) по́лка; (плота — ещё) звено́ ср.; (сиденье в лодке — ещё) ба́нка;
◊ на шко́льнай ла́ўцы (па́рце) — на шко́льной скамье́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)