Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Verbum
анлайнавы слоўнікназоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| захо́пу | |
| захо́пу | |
| захо́пам | |
| захо́пе |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1.
2. Гвалтоўнае прысваенне чаго‑н., авалоданне чым‑н.
3. Тое, што і захват.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Электронны
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
захапі́ць, -хаплю́, -хо́піш, -хо́піць; -хо́плены;
1. каго-што. Хапаючы, узяць, забраць, схапіць.
2. каго-што. Сілай авалодаць кім-, чым
3. каго-што і чаго. Узяць з сабой.
4.
5.
6. каго (што). Раптоўна застаць.
7. каго-што. Панесці з сабой, захапіўшы, падхапіўшы.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
электронны
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
працэс, пры якім ядро спантанна захоплівае электрон з адной з унутраных абалонак атама з адначасовым выпрамяненнем электроннага нейтрына; від бэта-распаду. Абумоўлены слабымі ўзаемадзеяннямі. Адбываецца, калі маса «старога» ядра большая за масу «новага» на велічыню энергіі сувязі электрона, які захопліваецца. Прадказаны
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)