затлумі́ць гл. тлуміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

затлумі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. затлумлю́ затлу́мім
2-я ас. затлу́міш затлу́міце
3-я ас. затлу́міць затлу́мяць
Прошлы час
м. затлумі́ў затлумі́лі
ж. затлумі́ла
н. затлумі́ла
Загадны лад
2-я ас. затлумі́ затлумі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час затлумі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

затлумі́ць сов. заморо́чить; сбить с то́лку; заби́ть, задури́ть (голову)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

затлумі́ць, ‑тлумлю, ‑тлуміш, ‑тлуміць; зак., каго-што.

Пазбавіць здольнасці ясна мысліць, лагічна разважаць; задурыць. — Затлумілі мне галаву, вось і забыўся: твой жа праект аб адкрыцці дзіцячай пляцоўкі прынялі. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тлумі́ць, тлумлю́, тлу́міш, тлу́міць; незак.

У выразе: тлуміць галаву каму — марочыць, задурваць, збіваць з толку.

|| зак. затлумі́ць, -лумлю́, -лу́міш, -лу́міць; -лу́млены.

Затлуміў мне галаву.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

затлу́млены заморо́ченный; сби́тый с то́лку; см. затлумі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

затлу́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да затлуміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затлумля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да затлуміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забаламу́ціць, ‑мучу, ‑муціш, ‑муціць; зак., каго-што.

Задурманіць, затлуміць. Забаламуціць галаву.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачмуры́ць, ‑чмуру, ‑чмурыш, ‑чмурыць; зак., каго-што.

Разм. Задурыць, затлуміць. Зачмурыць галаву.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)