заседжаны - Пошук

засе́джаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	засе́джаны	засе́джаная	засе́джанае	засе́джаныя
Р.	засе́джанага	засе́джанай засе́джанае	засе́джанага	засе́джаных
Д.	засе́джанаму	засе́джанай	засе́джанаму	засе́джаным
В.	засе́джаны (неадуш.) засе́джанага (адуш.)	засе́джаную	засе́джанае	засе́джаныя (неадуш.) засе́джаных (адуш.)
Т.	засе́джаным	засе́джанай засе́джанаю	засе́джаным	засе́джанымі
М.	засе́джаным	засе́джанай	засе́джаным	засе́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засе́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	засе́джаны	засе́джаная	засе́джанае	засе́джаныя
Р.	засе́джанага	засе́джанай засе́джанае	засе́джанага	засе́джаных
Д.	засе́джанаму	засе́джанай	засе́джанаму	засе́джаным
В.	засе́джаны (неадуш.) засе́джанага (адуш.)	засе́джаную	засе́джанае	засе́джаныя (неадуш.) засе́джаных (адуш.)
Т.	засе́джаным	засе́джанай засе́джанаю	засе́джаным	засе́джанымі
М.	засе́джаным	засе́джанай	засе́джаным	засе́джаных

Кароткая форма: засе́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засе́джаны разг. заси́женный; см. засе́дзець

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засе́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад заседзець, засядзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заси́женный засе́джаны; см. засиде́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уси́женный разг. засе́джаны, зага́джаны; см. усиде́ть².

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

upstrzony

спярэшчаны; заплямлены; заседжаны мухамі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

flyblown

[ˈflaɪbloʊn]

adj.

запэ́цканы му́хамі, засе́джаны му́хамі (пра мя́са)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

blown

I

[bloʊn]

1.

adj.

1) засо́пшыся, які́ ця́жка ды́хае

He was blown after climbing the steep hill — Ён засо́пся, паку́ль забра́ўся на стро́мкі ўзго́рак

a blown horse — загна́ны конь

2) запэ́цканы му́хамі; засе́джаны му́хамі (мя́са)

3) выдзіма́ны, дзьму́ты

blown glass — дзьму́тае шкло

4) успу́хлы (пра жывёліну), абжэ́рлы

2.

v., the p.p. of blow I and blow II

II

[bloʊn]

1.

v., p.p. of blow III

2.

adj.

у цьве́це; ца́лкам расьцьві́лы

a full blown rose — расьцьві́лая ружа

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Verbum