засве́дчаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. засве́дчаны засве́дчаная засве́дчанае засве́дчаныя
Р. засве́дчанага засве́дчанай
засве́дчанае		 засве́дчанага засве́дчаных
Д. засве́дчанаму засве́дчанай засве́дчанаму засве́дчаным
В. засве́дчаны (неадуш.)
засве́дчанага (адуш.)		 засве́дчаную засве́дчанае засве́дчаныя (неадуш.)
засве́дчаных (адуш.)
Т. засве́дчаным засве́дчанай
засве́дчанаю		 засве́дчаным засве́дчанымі
М. засве́дчаным засве́дчанай засве́дчаным засве́дчаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засве́дчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. засве́дчаны засве́дчаная засве́дчанае засве́дчаныя
Р. засве́дчанага засве́дчанай
засве́дчанае		 засве́дчанага засве́дчаных
Д. засве́дчанаму засве́дчанай засве́дчанаму засве́дчаным
В. засве́дчаны (неадуш.)
засве́дчанага (адуш.)		 засве́дчаную засве́дчанае засве́дчаныя (неадуш.)
засве́дчаных (адуш.)
Т. засве́дчаным засве́дчанай
засве́дчанаю		 засве́дчаным засве́дчанымі
М. засве́дчаным засве́дчанай засве́дчаным засве́дчаных

Кароткая форма: засве́дчана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засве́дчаны засвиде́тельствованный; удостове́ренный, заве́ренный; см. засве́дчыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

засве́дчаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад засведчыць.

2. у знач. прым. Завераны подпісам і пячаткай. У кішэні каля сэрца Я нашу яе. Чаму? Бо засведчанай даведцы Болей вераць, чым каму. Непачаловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засве́дчаны

1. beschéinigt; bestätigt (пацверджаны);

2. (подпіс) begláubigt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

засвиде́тельствованный засве́дчаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

удостове́ренный пасве́дчаны; засве́дчаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скрыжа́ль, -і, мн. -і, -ей і -яў, ж.

1. Дошка з напісаным на ёй свяшчэнным тэкстам.

2. перан., звычайна мн., -ей. Пра тое, што захоўвае, куды занесены памятныя даты, падзеі, імёны і пад.

Падзеі засведчаны на скрыжалях гісторыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заве́ренный

1. запэ́ўнены;

2. заве́раны, засве́дчаны; см. заве́рить.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ДАРЭ́ННЕ,

у цывільным праве пагадненне, паводле якога адзін бок перадае бязвыплатна другому боку маёмасць ва ўласнасць. Дагавор Д. лічыцца заключаным у момант перадачы маёмасці. Д. грамадзянамі маёмасці арганізацыям можа быць абумоўлена выкарыстаннем гэтай маёмасці для пэўнай грамадскай карыснай мэты. Паводле заканадаўства Рэспублікі Беларусь дагавор Д. на суму больш за 50 мінімальных зарплат і дагавор Д. валютных каштоўнасцей на суму больш за 10 мінімальных зарплат павінны быць натарыяльна засведчаны. Дагавор Д. грамадзянамі маёмасці арг-цыям заключаецца ў простай пісьмовай форме. Дагавор Д. жылога дома павінен быць натарыяльна засведчаны і зарэгістраваны ў выканаўчым к-це адпаведнага мясц. Савета дэпутатаў.

Э.​І.​Кузьмянкова.

т. 6, с. 59

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)