зару́бліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зару́бліваю зару́бліваем
2-я ас. зару́бліваеш зару́бліваеце
3-я ас. зару́блівае зару́бліваюць
Прошлы час
м. зару́бліваў зару́блівалі
ж. зару́блівала
н. зару́блівала
Загадны лад
2-я ас. зару́блівай зару́блівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зару́бліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зару́бліваць I несов., порт. подруба́ть, обруба́ть; см. зарубі́ць I

зару́бліваць II несов.

1. (делать зарубку) заруба́ть, засека́ть;

2. горн. заруба́ть, выруба́ть;

1, 2 см. зарубі́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зару́бліваць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зарубіць ​1.

зару́бліваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зарубіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зарубі́ць², -ублю́, -у́біш, -у́біць; -у́блены; зак., што.

1. Зрабіць зарубку або зарубкі на чым-н. (разм.).

2. Агаліць паверхню пласта, прызначанага для адбойкі (спец.).

З. пласт вугалю.

◊

Зарубі сабе на носе (разм.) — добра запомні на будучае.

|| незак. зару́бліваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. зару́бка, -і, ДМ -бцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зарубі́ць¹, -ублю́, -у́біш, -у́біць; -у́блены; зак., што.

Загнуўшы, падшыць краі.

З. хусцінку.

|| незак. зару́бліваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. зару́бліванне, -я, н. і зару́бка, -і, ДМ -бцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зару́бліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зарубліваць ​1 — зарубіць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подруба́ть​II несов., портн. падру́бліваць, зару́бліваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зару́блівацца I несов., страд., порт. подруба́ться, обруба́ться; см. зару́бліваць I

зару́блівацца II несов., страд. заруба́ться, засека́ться; выруба́ться; см. зару́бліваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обруба́ть​II несов., портн. (подшивать с краёв) абру́бліваць, падру́бліваць, зару́бліваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заруба́ть несов.

1. (убивать) засяка́ць;

2. (делать зарубку) зару́бліваць, засяка́ць; см. заруби́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)