заплю́шчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заплю́шчваю заплю́шчваем
2-я ас. заплю́шчваеш заплю́шчваеце
3-я ас. заплю́шчвае заплю́шчваюць
Прошлы час
м. заплю́шчваў заплю́шчвалі
ж. заплю́шчвала
н. заплю́шчвала
Загадны лад
2-я ас. заплю́шчвай заплю́шчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заплю́шчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заплю́шчваць несов. (глаза) закрыва́ть, смыка́ть, смежа́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заплю́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да заплюшчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заплю́шчыць, -шчу, -шчыш, -шчыць; -шчаны; зак., што.

Прыкрыць павекамі, зажмурыць (вочы).

З. вочы.

|| незак. заплю́шчваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заплю́шчваць, заплю́шчыць (die Áugen) schlíeßen* [zúmachen];

не заплю́шчваць вачэ́й kein Áuge zútun·*, nicht éinschlafen können*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

плю́шчыць¹, -чу, -чыш, -чыць; незак., што.

Закрываць, заплюшчваць (вочы).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заплю́шчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заплюшчваць — заплюшчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заплю́шчванне ср. закрыва́ние, смыка́ние; см. заплю́шчваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

blink at

заплю́шчваць во́чы на што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zúschließen* vt зачыня́ць (на замок); заплю́шчваць во́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)