1. Захапіць, узяць у палон. Гэта я вяду бойку з вартай. Перабіўшы яе, раз’юшаны, віхрам урываюся ў палац, каб запаланіць Псіхею.Сяргейчык.// Скарыць, пазбавіць свабоды, незалежнасці. Прыйшлі з-за мора ворагі Народ запаланіць, Агнём, напалмам, порахам Карэю спапяліць.Танк.//перан. Прывабіўшы, зачараваўшы чым‑н., падпарадкаваць свайму ўплыву. Дзяўчыны сэрца ён запаланіў, прывабіў І да яе ў палон Сам неўзабаве трапіў.Калачынскі.Вучонага пакуль не было, і студэнты незвычайным красамоўствам спрабавалі запаланіць няўрымслівую дзяўчыну.Асіпенка.
2. Заняць, запоўніць сабой якую‑н. прастору. Калідор аж гудзеў ад хлопцаў і дзяўчат, якія раніцаю запаланілі ўвесь будынак.Карпаў.//перан. Нахлынуўшы, запоўніць сабою (пра думкі, пачуцці і пад.). Раптам наляцелі ўспаміны пра Зосю, наляцелі і запаланілі ўсё сэрца, усю душу.Лупсякоў.І зноў стала шкада сына. Шкада да болю, аж сэрца сціснулася... І трывога нейкая незразумелая, але нязносная запаланіла ўсё нутро.Чарнышэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запалані́ць, запаланя́ць eróbern vt;
◊
запалані́ць сэ́рца das Herz eróbern;
нато́ўп запалані́ў пло́шчу die Ménge füllte den gánzen Platz
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
заполони́тьсов., разг.запалані́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
запаланя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак.дазапаланіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запало́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак.дазапаланіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запало́нены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым.зал.пр.адзапаланіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахлы́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Абдаць чым‑н. вадкім з усіх бакоў. //перан. Агарнуць, апекаваць, запаланіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плени́тьсов.
1.(взять в плен) уст. узя́ць у пало́н; палані́ць, запалані́ць;