заняволены

заняво́лены

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	заняво́лены	заняво́леная	заняво́ленае	заняво́леныя
Р.	заняво́ленага	заняво́ленай заняво́ленае	заняво́ленага	заняво́леных
Д.	заняво́ленаму	заняво́ленай	заняво́ленаму	заняво́леным
В.	заняво́лены (неадуш.) заняво́ленага (адуш.)	заняво́леную	заняво́ленае	заняво́леныя (неадуш.) заняво́леных (адуш.)
Т.	заняво́леным	заняво́ленай заняво́ленаю	заняво́леным	заняво́ленымі
М.	заняво́леным	заняво́ленай	заняво́леным	заняво́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заняво́лены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	заняво́лены	заняво́леная	заняво́ленае	заняво́леныя
Р.	заняво́ленага	заняво́ленай заняво́ленае	заняво́ленага	заняво́леных
Д.	заняво́ленаму	заняво́ленай	заняво́ленаму	заняво́леным
В.	заняво́лены (неадуш.) заняво́ленага (адуш.)	заняво́леную	заняво́ленае	заняво́леныя (неадуш.) заняво́леных (адуш.)
Т.	заняво́леным	заняво́ленай заняво́ленаю	заняво́леным	заняво́ленымі
М.	заняво́леным	заняво́ленай	заняво́леным	заняво́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заняво́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	заняво́лены	заняво́леная	заняво́ленае	заняво́леныя
Р.	заняво́ленага	заняво́ленай заняво́ленае	заняво́ленага	заняво́леных
Д.	заняво́ленаму	заняво́ленай	заняво́ленаму	заняво́леным
В.	заняво́лены (неадуш.) заняво́ленага (адуш.)	заняво́леную	заняво́ленае	заняво́леныя (неадуш.) заняво́леных (адуш.)
Т.	заняво́леным	заняво́ленай заняво́ленаю	заняво́леным	заняво́ленымі
М.	заняво́леным	заняво́ленай	заняво́леным	заняво́леных

Кароткая форма: заняво́лена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заняво́лены порабощённый, закабалённый; закрепощённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заняво́лены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад заняволіць.

2. у знач. наз. заняво́лены, ‑ага, м. Той, хто знаходзіцца ў няволі, заняволенні. Дрот калючы, дрот высокі. Каты лютыя пільнуюць. Дзень і ноч там у засценках Заняволеных катуюць. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заняво́лены unterjócht, unterdrückt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

закабалённый закаба́лены, заняво́лены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закрепощённый запрыго́нены; заняво́лены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

порабощённый заняво́лены; прыгне́чаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЛАТГА́ЛЫ,

старажытнабалцкае племя, ад якога паходзіць этн. назва латышоў. Насялялі ўсх. частку сучаснай Латвіі па правым беразе Даўгавы (Зах. Дзвіны). Межавалі і кантактавалі з лівамі на 3, селамі і земгаламі на Пд, крывічамі на У, эстамі на Пн. Займаліся земляробствам і жывёлагадоўляй. У 10—11 ст. у васальнай залежнасці ад Полацка і Пскова. У пач. 13 ст. заняволены ням. рыцарамі-крыжакамі. У «Хроніцы Лівоніі» Генрыха Латвійскага (1224—27) Л. наз. яшчэ латвійцамі. Гл. таксама Латгале.

т. 9, с. 154

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Verbum