замяня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. замяня́ю замяня́ем
2-я ас. замяня́еш замяня́еце
3-я ас. замяня́е замяня́юць
Прошлы час
м. замяня́ў замяня́лі
ж. замяня́ла
н. замяня́ла
Загадны лад
2-я ас. замяня́й замяня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час замяня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замяня́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замяня́ю замяня́ем
2-я ас. замяня́еш замяня́еце
3-я ас. замяня́е замяня́юць
Прошлы час
м. замяня́ў замяня́лі
ж. замяня́ла
н. замяня́ла
Загадны лад
2-я ас. замяня́й замяня́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час замяня́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замяня́ць несов., см. заме́ньваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замяня́ць 1, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да замяніць.

замяня́ць 2, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Разм. Тое, што і замяніць (у 4 знач.); абмяняць, памяняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замяні́ць, замяня́ць

1. erstzen vt (кім-н., чым-н. durch A); ustauschen vt, uswechseln vt (дэталь);

замяні́ каго-н. (на рабоце) für j-n (in der rbeit) inspringen*;

ён замяні́ў яму ба́цьку er erstzte ihm den Vter;

2. (падмяніць) intauschen vt, mtauschen vt (на што-н. ggen A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заменя́ть несов. замяня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дублі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; незак., каго-што.

1. Выконваць аднолькавую работу паралельна з іншымі або рабіць у другі раз; паўтараць.

Д. паведамленне.

2. Замяняць моўную частку гукавога кінафільма перакладам на іншую мову.

Д. фільм.

3. Замяняць асноўнага выканаўцу ролі ў кіно, спектаклі.

|| зак. прадублі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны.

|| наз. дублі́раванне, -я, н. і дубля́ж, -у́, м. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

переменя́ть несов. перамяня́ць, пераме́ньваць, змяня́ць, зме́ньваць, замяня́ць, заме́ньваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узаемазамяня́льнасць, ‑і, ж.

Здольнасць, магчымасць замяняць адзін аднаго, узаемная замена. Узаемазамяняльнасць у рабоце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

латынізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак. (кніжн.).

1. каго-што. Увесці (уводзіць) лацінскую мову і культуру ў пэўнае асяроддзе.

2. што. Замяніць (замяняць) які-н. алфавіт лацінскім.

|| наз. латыніза́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)