замурава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замурава́ны замурава́ная замурава́нае замурава́ныя
Р. замурава́нага замурава́най
замурава́нае
замурава́нага замурава́ных
Д. замурава́наму замурава́най замурава́наму замурава́ным
В. замурава́ны (неадуш.)
замурава́нага (адуш.)
замурава́ную замурава́нае замурава́ныя (неадуш.)
замурава́ных (адуш.)
Т. замурава́ным замурава́най
замурава́наю
замурава́ным замурава́нымі
М. замурава́ным замурава́най замурава́ным замурава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замурава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. замурава́ны замурава́ная замурава́нае замурава́ныя
Р. замурава́нага замурава́най
замурава́нае
замурава́нага замурава́ных
Д. замурава́наму замурава́най замурава́наму замурава́ным
В. замурава́ны (неадуш.)
замурава́нага (адуш.)
замурава́ную замурава́нае замурава́ныя (неадуш.)
замурава́ных (адуш.)
Т. замурава́ным замурава́най
замурава́наю
замурава́ным замурава́нымі
М. замурава́ным замурава́най замурава́ным замурава́ных

Кароткая форма: замурава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

замурава́ны

1. в разн. знач. замуро́ванный;

2. перен., разг. замёрзший, покры́тый льдом;

1, 2 см. замурава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замурава́ны і замуро́ваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад замураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замуро́ваны, см. замурава́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замуро́ванный замурава́ны, мног. пазамуро́ўваны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замуро́ваны,

гл. замураваны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заро́блены

1. verdent;

2. verstopft, zgestopft (заткнуты); zgemauert, vermuert (замураваны); verkttet (замазаны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

БЫ́ХАЎСКАЯ СІНАГО́ГА,

помнік архітэктуры позняга рэнесансу. Пабудавана ў сярэдзіне 17 ст. з цэглы ў г. Быхаў (Магілёўская вобл.). Цэнтрычная мураваная пабудова (20 × 21 м у плане) з элементамі абарончага дойлідства: круглая баявая вежа на паўн.-зах. рагу, дэкар.-абарончы атык (байніцы пазней замураваны). Накрыта пакатым 4-схільным дахам. Дэкаравана простымі карнізамі, неглыбокімі прамавугольнымі нішамі. У інтэр’еры квадратная зала падзелена 4 слупамі на 9 роўных частак, перакрытых скляпеннямі. Паміж сабой слупы ў сярэдзіне злучаны аркамі на 2 узроўнях. Цэнтр. месца займае 2-ярусная трыбуна-біма. У цэнтры ўсх. сцяны алтар-ніша, акаймаваная стукавай лепкай.

Быхаўская сінагога.

т. 3, с. 379

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛУЧА́ЙСКІ КАСЦЁЛ ЕЗУІ́ТАЎ,

помнік архітэктуры позняга барока і класіцызму ў в. Лучай Пастаўскага р-на Віцебскай вобл. Пабудаваны ў 1766—76 па фундацыі Т.​Агінскага. Часткова перабудаваны ў 1-й пал. 19 ст. (зменена ордэрная пластыка і размаляваны інтэр’ер) Мураваная 2-нефавая 2-вежавая купальная базіліка з паўцыркульнай апсідай і трансептам. Гал. фасад фланкіруюць 3-ярусныя вежы, раскрапаваныя вуглавымі пілястрамі і нішамі, прарэзаныя прамавугольнымі аконнымі праёмамі (часткова замураваны). Пры перабудове вежы былі завершаны цыліндрычнымі аб’ёмамі з купаламі. Гал. фасад, апсіду і трансепт увенчваюць трохвугольныя, лучковыя і фігурныя шчыты. Сцены касцёла раскрапаваны пілястрамі. Па перыметры будынка праходзіць карнізны пояс дарычнага ордэра. Інтэр’ер насычаны арх. пластыкай і размалёўкай у тэхніцы грызайль. Арнаментальным дэкорам запоўнены ўсе плоскасці сцен і перакрыццяў.

С.​Г.​Багласаў, Г.​М.​Ярмаленка.

Лучайскі касцёл езуітаў.
Інтэр’ер Лучайскага касцёла езуітаў. Фрагмент.

т. 9, с. 378

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)