заклю́чны, -ая, -ае.

Апошні, завяршальны.

З. канцэрт.

Заключнае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заклю́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заклю́чны заклю́чная заклю́чнае заклю́чныя
Р. заклю́чнага заклю́чнай
заклю́чнае		 заклю́чнага заклю́чных
Д. заклю́чнаму заклю́чнай заклю́чнаму заклю́чным
В. заклю́чны (неадуш.)
заклю́чнага (адуш.)		 заклю́чную заклю́чнае заклю́чныя (неадуш.)
заклю́чных (адуш.)
Т. заклю́чным заклю́чнай
заклю́чнаю		 заклю́чным заклю́чнымі
М. заклю́чным заклю́чнай заклю́чным заклю́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заклю́чны заключи́тельный;

з. канцэ́рт — заключи́тельный конце́рт;

◊ з. ако́рд — заключи́тельный акко́рд

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заклю́чны, ‑ая, ‑ае.

Апошні, завяршальны. Заключны канцэрт. Заключнае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заклю́чны ábschließend, Schluss-;

заклю́чнае сло́ва Schlússwort n -es, -e, Schlússrede f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

«Заключны пратакол» 1901 5/184, 604

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ЗАКЛЮ́ЧНЫ АКТ НАРА́ДЫ ПА БЯСПЕЦЫ І СУПРАЦО́ЎНІЦТВЕ Ў ЕЎРО́ПЕ, Хельсінкскі акт. Падпісаны 1.8.1975 у Хельсінкі кіраўнікамі урадаў 33 еўрап. дзяржаў, а таксама ЗША і Канады. У ім зафіксаваны дамоўленасці, дасягнутыя на Нарадзе па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе, у т.л. 10 прынцыпаў узаемаадносін паміж дзяржавамі ( т.зв. Кодэкс мірнага суіснавання): суверэнная роўнасць, павага правоў, уласцівых суверэнітэту; непрымяненне сілы ці пагрозы сілай; непарушнасць граніц; тэр. цэласнасць дзяржаў; мірнае ўрэгуляванне спрэчак; неўмяшанне ва ўнутр. справы; павага правоў чалавека і асн. свабод; раўнапраўе і права народаў самастойна вызначаць свой лёс; супрацоўніцтва паміж дзяржавамі; добрасумленнае выкананне абавязкаў па міжнар. праве.

Л.М.Драбовіч.

т. 6, с. 505

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

заключи́тельный заклю́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паслясло́ўе, -я, мн. -і, -яў, н.

Заключная заўвага або заключны артыкул да твора.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ако́рд м., муз. акко́рд;

◊ заклю́чны а. — заключи́тельный акко́рд

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)