назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зазу́бы | ||
| зазу́ба | зазу́баў | |
| зазу́бу | зазу́бам | |
| зазу́бы | ||
| зазу́бам | зазу́бамі | |
| зазу́бе | зазу́бах |
Іншыя варыянты:
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| за́зубы | ||
| за́зуба | за́зубаў | |
| за́зубу | за́зубам | |
| за́зубы | ||
| за́зубам | за́зубамі | |
| за́зубе | за́зубах |
Іншыя варыянты:
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тое, што і зазубень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)