задуры́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задуру́ся заду́рымся
2-я ас. заду́рышся заду́рыцеся
3-я ас. заду́рыцца заду́рацца
Прошлы час
м. задуры́ўся задуры́ліся
ж. задуры́лася
н. задуры́лася
Загадны лад
2-я ас. задуры́ся задуры́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час задуры́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

задуры́цца сов., разг. (прийти в состояние одури) одуре́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

задуры́цца, ‑дуруся, ‑дурышся, ‑дурыцца; зак.

Разм. Збіцца з толку; адурманіцца, затлуміцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задуры́цца разм. überschnappen vi, den Kopf [den Verstánd] verlíeren*, verrückt wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вздури́ться сов., прост. задуры́цца, здурне́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заду́рвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да задурыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затлумі́цца, ‑тлумлюся, ‑тлумішся, ‑тлуміцца; зак.

Разм. Страціць здольнасць ясна мысліць, лагічна разважаць; задурыцца. Гуляючы ў лесе, мы неяк затлуміліся і пайшлі не ў патрэбны бок, а ў адваротны. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)