завле́чь сов.

1. (заставить переступить пределы должного, дозволенного) уцягну́ць; (завести) заве́сці;

2. (заманить) зава́біць, прыва́біць; (соблазнить) спакусі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зава́біць сов.

1. разг. замани́ть, завле́чь;

з. у заса́ду — замани́ть (завле́чь) в заса́ду;

2. (пленить) завле́чь;

3. охот. (приманить вабиком) зава́бить;

абара́нкам не ~біш — калачо́м не зама́нишь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

завлечённый

1. уця́гнуты; заве́дзены;

2. зава́блены, прыва́блены; спаку́шаны; см. завле́чь.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

залыга́ць сов.

1. (обвив, затянуть) захлестну́ть;

з. вяро́ўкай за шы́ю — захлестну́ть верёвкой за ше́ю;

2. перен., разг. вовле́чь, завле́чь;

з. у сваю́ кампа́нію — вовле́чь (завле́чь) в свою́ компа́нию

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыва́біць сов.

1. охот. примани́ть, привле́чь (звуком);

2. перен. привле́чь, увле́чь, плени́ть; прельсти́ть;

п. прыгажо́сцю — плени́ть (привле́чь, увле́чь) красото́й;

п. узнагаро́дай — прельсти́ть (привле́чь) награ́дой;

3. (заманить) примани́ть, завле́чь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)