забудава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. забудава́нне забудава́нні
Р. забудава́ння забудава́нняў
Д. забудава́нню забудава́нням
В. забудава́нне забудава́нні
Т. забудава́ннем забудава́ннямі
М. забудава́нні забудава́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

забудава́нне ср. застро́йка ж., застра́ивание; обстро́йка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

застро́йка ж. забудо́ва, -вы ж., забудо́ўля, -лі ж.; забудава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обстро́йка ж.

1. аббудо́ўванне, -ння ср.;

2. будава́нне, -ння ср., забудава́нне, -ння ср.; см. обстра́ивать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обустро́енность ж.

1. падрыхтава́насць, -ці ж. (да будаўні́чых і і́ншых рабо́т);

2. забудава́нне, -ння ср., забудава́насць, -ці ж.;

3. устро́енасць, -ці ж., уладкава́насць, -ці ж., абсталява́насць, -ці ж.; абжы́тасць, -ці ж.; см. обустро́енный;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ако́ліца

1. Наваколле (Беш. Касп., Слаўг.).

2. Вуліца ў вёсцы, дзе двары размешчаны ўроскідку (Крыч.).

3. Тып населенага пункта ў выглядзе комплексу ў 10—20 фальваркаў; шляхецкая вёска (Жучк., Зах. Бел.).

4. Агарожа вакол вёскі; праход у агарожы пры ўездзе ў вёску (ЛіМ, 1969, 10 жніўня).

5. Ускраіна вёскі, канец вёскі (Рэч.).

6. Кружны шлях (Пол.).

7. Першае або апошняе забудаванне вёскі (Зах. Бел. Др.-Падб.).

8. Макраватае месца за ракой, якое раней замярзае і дзе дзеці робяць каток з колам (в. Заспа Рэч.).

□ в. Аколіца Кліч.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)