забудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| забудава́нне | забудава́нні | |
| забудава́ння | забудава́нняў | |
| забудава́нню | забудава́нням | |
| забудава́нне | забудава́нні | |
| забудава́ннем | забудава́ннямі | |
| забудава́нні | забудава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)